- Botanisch
- Pimpinella anisum, schermbloemenfamilie
- Gebruikt deel
- de vrucht, in de handel anijszaad genoemd
- Herkomst
- oostelijk Middellandse Zeegebied; nu vooral Turkije, Spanje en Egypte
- Smaak
- zoet, dropachtig, warm, licht koelend
- Moment
- hele zaadjes mogen mee in deeg en stroop; in melk of bouillon kort laten trekken
- Vorm
- heel bewaart veel langer; gemalen anijs vlakt binnen drie tot zes maanden af
Anijs hoort bij het bakwerk van de Lage Landen. Speculaas, pepernoten, peperkoek en muisjes danken er hun zoete, dropachtige toon aan, en in anijsmelk staat de smaak helemaal alleen.
De smaak zit in anethol, dat tachtig tot negentig procent van de vluchtige olie uitmaakt. Diezelfde stof zit ook in steranijs en in venkel, wat verklaart waarom die drie op elkaar lijken terwijl ze botanisch niets met elkaar te maken hebben.
In vloeistof vervliegt anethol snel. Laat anijs daarom kort trekken in warme melk of bouillon en kook hem niet urenlang mee. In droog deeg of in stroop is dat geen bezwaar, want daar kan de olie nergens heen.
Klassieke combinaties
- anijs met kaneel en kruidnagel, de basis van speculaaskruiden
- anijs met venkel en koriander
- anijs met steranijs en kaneel in Aziatische bereidingen
Goed om te weten
Anijs en steranijs zijn niet verwant. Steranijs komt van een boom uit Zuid-China, anijs van een schermbloemige uit het Middellandse Zeegebied. Omdat steranijsolie in veel grotere hoeveelheden geproduceerd wordt, komt de anijssmaak in westerse producten meestal daarvandaan.
Los verkrijgbaar
Anijs staat bij NaturalSpices.be onder https://www.naturalspices.be/kruiden-specerijen/kruidengids-op-naam/anijs.